De commissaris gaf aan sterk het gevoel te hebben op een keerpunt te staan:
“De economische crisis markeert en versterkt dat. Cruciaal is de vraag: hoe gaan we ermee om? Gaat iedereen in Nederland bij de eerste de beste economische opleving gewoon verder als vanouds? Alsof er niets is gebeurd? Weer potverteren? Ecologisch graaien? Of durven we een fundamentele herbezinning aan? ……Daarom moeten we nu agenderen wat morgen belangrijk is. Kiezen voor slimme en duurzame groei…..Samen met de Brabanders. Met mensen uit de praktijk van alledag die vaak precies weten waar het om draait, waar en waarom het stagneert, waar het beter kan en moet, boordevol ideeën en initiatieven. ….. Met hen gaan ik en leden van GS en PS aan tafel. Letterlijk….. U wordt aan tafel gevraagd om mee te praten over de agenda van Brabant, over een visie op de grote opgaven waarvoor wij staan. In de regio en digitaal. Die agenda moet wat mij betreft een plaats krijgen in het volgende bestuursakkoord.”
“…Voor mij is het vanzelfsprekend dat een bestuurslaag als de provincie de regierol neemt om mensen bij elkaar te brengen, om alle initiatieven meer en beter zichtbaar te maken….De provincie als oliemannetje, het belang en de voortgang in de gaten houden. Daar ligt de kracht van de provincie. De meerwaarde. Daarom maak ik mij zorgen over de discussies over de rol van het middenbestuur die de kop weer hebben opgestoken….En dan denk ik aan Brabant. Brabant heeft een ideale schaal, er functioneren regionale samenwerkingsverbanden die op vele terreinenen een multiplier effect van jewelste hebben.”
Meer punten uit de nieuwjaarsspeech van Wim van de Donk.